“Zonder toeschouwers geen Roparun!”

Tijdens de Roparun zijn er momenten waarop de deelnemers het echt even moeilijk hebben. Wanneer er dan toeschouwers langs de route staan, is dat vaak net dat steuntje in de rug dat zij nodig hebben.

Kilometers ben je al aan het lopen, fietsen of aan het ondersteunen. Eigenlijk zit je er wel een beetje doorheen en vraag je je af waar je aan begonnen bent. Het liefst stop je er nu direct mee. Hoe hebben ze jou ooit zo gek gekregen om deel te nemen aan de Roparun…

Maar dan, na die ene bocht, op het moment dat je het echt niet meer ziet zitten, staat een heel plein vol met mensen. Ze moedigen je aan. Juichen hard wanneer je voorbij komt. Mensen die roepen dat ze trots op je zijn en wat een ongelofelijke prestatie jij aan het leveren bent. Je krijgt vleugels. Opgeven? Dat is geen optie! Je voelt je bij ieder applaus sterker en sterker worden. Dit had je echt nodig. Laat die kilometers maar komen. Jij kan alles aan!

Toeschouwers, zij zijn zo belangrijk tijdens de Roparun. Een plein vol met mensen of dat ene oude echtpaar dat ergens voor hun boerderij de klapstoeltjes buiten heeft gezet. Een hart onder de riem steken, daar gaat het om.

Wil jij de Roparunners tijdens de Roparun een hart onder de riem steken, maar heb je geen idee waar je moet gaan staan langs de route. Neem dan snel hier eens een kijkje.

“Verdriet omzetten in iets positiefs is mooi”

Lees het verhaal

“Houd de sfeer goed binnen het team!”

Lees het verhaal